26 december 2008

1: Eerste kerstdag heb ik dus een recept gemaakt uit mijn favoriete magazine 'Boodschappen' en één recept daarvan was een bietensoep die je moest pureren, maar toen bleek dat er geen staafmixer in dit huis was, wat resulteerde in een soep die eruit zag als iets wat een inwendig bloedende geit ophoest en dat was dan weer best wel weer leuk om te serveren op een dag als deze.

2: Het hoofdgerecht was wel een soort van gelukt (Poolse Blini's ofzo, heel moeilijk, jullie hadden het allemaal niet gekund, al was het alleen maar omdat ik de oven-magentron-combinatie hier helemaal opnieuw moest instellen) en dat is uiteindelijk toch nog leuker dan het leedvermaak om een mislukte kerst.

3: Vandaag hebben we tweede kerstdag gevierd in een vegetarisch restaurant in Enschede, genaamd het Paradijs, wat er een beetje uitzag als het Sprookjesbos uit de Efteling. En daar zag ik toen opeens best veel hele leuke mensen die dus hoogstwaarschijnlijk allemaal in Enschede wonen. Toen dacht ik: misschien zou ik toch vrienden kunnen maken in Enschede. En toen dacht ik: als ik vrienden kan maken in Enschede, kan ik overal vrienden maken!

4: We konden de weg naar het restaurant niet helemaal vinden en toen vroeg mijn moeder aan een goedlachse pizzabezorgneger de weg naar 'Het Paradijs' en daar was die jongen toen even stil van omdat wij vergeten waren dat je dat ook letterlijk kan opvatten.

5: Ik las een interview met een bergbeklimmer die zijn tenen was verloren tijdens een bergtocht en dan valt je eigen lichamelijke leed ('best wel vaak moe en soms jeuk') opeens weer enorm mee, en het leuke was dat hij dan weer zei dat als hij dacht aan mensen in Afrika met AIDS en nauwelijks ledematen en al die andere ziektes die ze daar hebben, hij ook weer dacht: mijn eigen lichamelijke leed valt best mee. Daarmee valt mijn lichamelijke leed dus dubbel mee!

6: Ik het lief vond dat mijn moeder toen we vandaag uit eten gingen toch nog de moeite deed om lippestift op te doen. De enige schoenen die ze had om aan te doen waren namelijk nog steeds wandelschoenen.

7: Mijn moeder en ik houden alle twee van foto's maken, waardoor we alletwee niet meer rustig enkel in onze onderbroek op bed kunnen storten omdat we weten dat de ander zijn kans afwacht om de ander zo onflatteus mogelijk op de foto te zetten.

8: In dit pand zit in een ander schoollokaal ook een Frans meisje dat hier ook is met haar ouders. Toen ik ze net ontmoette had haar dikke Franse vader zoveel tassen in zijn hand, dat hij enkel zijn dikke pink uitstak die ik mocht schudden. En dat zonder te lachen, van zijn kant althans.

9: We waren vandaag op een vlooienmarkt in de Twentse Hallen. Ik dacht altijd dat vlooienmarkten altijd wel leuk waren omdat tussen troep altijd toch wel weer leuke dingen zitten die zo onnuttig en raar zijn dat ze weer leuk worden. Deze was echt heel stom, ze verkochten alleen maar dingen die er echt waren om te verkopen, zoals heel geïmporteerde Tibetaanse sjalen en zelfgemaakte curryworsten. En alles stonk heel erg. Zelfs de handschoenen die ik gekocht had omdat het buiten zo stervenskoud was, stonken heel erg. Toen haatte ik iedereen heel erg op die Vlooienmarkt en werd ik opeens heel gelukkig van het idee dat al die stomme mensen daar, die alleen maar stomme dingen verkopen, dus ook alleen maar stomme dingen kunnen kopen. Net goed!

10: Ik bang was dat ik een jaar geleden veel beter was in deze blog en veel meer de grappige dingen in het leven zag, maar merk dat ik mijn humor dus toch niet helemaal verloren heb. Of dat ik altijd al slechte humor heb gehad, dat is maar net hoe je het ziet natuurlijk.